عاشقانه

باید مثل خورشید،هر روز بوم زمین رانقاشی کرد.بایدزیر چراغ سیب

 نشست ولبخند روشن نیوتن را جشن گرفت.باید گنجشک بود و خواب

یک باغ را پر زد.باید قطره بود تا خواب دریا را دید.

نوشته شده توسط ثمین در سه شنبه بیست و سوم مهر 1387 ساعت 19:14 موضوع | لینک ثابت

زندگی به من آموخت كه چگونه گریه كنم

نوشته شده توسط ثمین در شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387 ساعت 15:6 موضوع | لینک ثابت

با انکه تو را گرم کند سرد مباش

بر انکه تو را شفا دهد درد مباش

 چیزی ز جهان به ز جوانمردی نیست

 رسوای زمانه باش و نامرد مباش

نوشته شده توسط ثمین در پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387 ساعت 17:27 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ثمین در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 17:31 موضوع | لینک ثابت

زندگی رسم خویشاوندی است

زندگی بال و پری دارد به وسعت مرگ

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود.

نوشته شده توسط ثمین در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387 ساعت 23:3 موضوع | لینک ثابت

رو برگ اخر عشق

                       اسم تو رو نوشتم

                                               قسمت من عبوره

                                                                       همینه سرنوشتم

نوشته شده توسط ثمین در یکشنبه یازدهم فروردین 1387 ساعت 17:35 موضوع | لینک ثابت

دیگه بوی تو نداره در دیوار خونه

بی قرارم بی قراری تنمو می سوزونه

تو که رفتی همه ی دلخوشی هام پر زد و رفت

من اسیر بی کسی خاطره هام پر زد و رفت

خیلی زود بود به خدا با غصه تنهما بزاری

بی خبر بری سفر پا روی قولت بزاری

نوشته شده توسط ثمین در چهارشنبه هفتم فروردین 1387 ساعت 12:7 موضوع | لینک ثابت

برای عشق گریه كن ولی به كسی نگو.

برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببینه.

برای عشق پیمان ببند ولی پیمان نشكن.

برای عشق جون خودتو بده ولی جون كسی رو نگیر .

 برای عشق وصال كن ولی فرار نكن .

برای عشق زندگی كن ولی عاشقونه زندگی كن .

 برای عشق بمیر ولی دل اون رو نكش .

برای عشق خودت باش ولی خوب باش.

نوشته شده توسط ثمین در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 22:26 موضوع | لینک ثابت

روزی که مردم عزم فردا های دیگر کن

یعنی مرا در خاطرات خویش پر پر کن

اما به اثبات وفاداری هر از گاهی

با گیسوانت سنگ قبرم را معطر کن

وقتی که برگشتی و دیدی جای من خالیست

یادی از لانه های بی کبوتر کن

گرد و غبار عکس من پاک کن با دست

با اشک هایت دفتر شعر مرا تر کن

هر روز بعد از ظهر ها با شاخه ای از گل

برگرد و بر سنگ مزارم لخظه ای سر کن

حتی اگر صد ها کفن پوشانده باشم

عشق مرا در زیر سنگ و خاک باور کن

نوشته شده توسط ثمین در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 ساعت 17:36 موضوع | لینک ثابت

به او گفتم شب                              گفت سیاهی

گفتم اسمان                                  گفت ابی

گفتم وجودت                                  گفت متعلق به دیگری                  

نوشته شده توسط ثمین در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386 ساعت 17:31 موضوع | لینک ثابت